Manuel Capdevila i Font
musicògraf
SIgnaturaMC 500
  • Obra: Aufträge, Op. 77/5
  • Compositor: Robert Schumann
  • Poeta: Christian L'Egru
  • Poema original

    Aufträge

    Nicht so schnelle, nicht so schnelle!
    Wart ein wenig, kleine Welle!
    Will dir einen Auftrag geben
    An die Liebste mein.
    Wirst du ihr vorüberschweben,
    Grüße sie mir fein!

    Sag, ich wäre mitgekommen,
    Auf dir selbst herabgeschwommen:
    Für den Gruß einen Kuß
    Kühn mir zu erbitten,
    Doch der Zeit Dringlichkeit
    Hätt es nicht gelitten.

    Nicht so eilig! halt! erlaube,
    Kleine, leichtbeschwingte Taube!
    Habe dir das aufzutagen
    An die Liebste mein!
    Sollst ihr tausend Grüße sagen,
    Hundert obendrein.

    Sag, ich wär mit dir geflogen,
    Über Berg und Strom gezogen:
    Für den Gruß einen Kuß
    Kühn mir zu erbitten,
    Doch der Zeit Dringlichkeit
    Hätt es nicht gelitten.

    Warte nicht, daß ich dich treibe,
    O du träge Mondesscheibe!
    Weißt’s ja, was ich dir befohlen
    Für die Liebste mein:
    Durch das Fensterchen verstohlen
    Grüße sie mir fein!

    Sag, ich wär auf dich gestiegen,
    Selber zu ihr hinzufliegen:
    Für den Gruß einen Kuß
    Mir zu erbitten,
    Du seist schuld, Ungeduld,
    Hätt ich mich gelitten.

  • Poema en català

    Encàrrecs

    No tan de pressa! No tan de pressa!
    Espera una mica, petita onada!
    Et vull donar un encàrrec
    per a la meva estimada.
    Quan passis pel seu costat,
    saluda-la delicadament.

    Digues-li que hauria anat amb tu,
    muntat a sobre teu,
    per demanar-li amb gosadia
    amb el salut, un bes;
    però la urgència del temps
    no ho ha permès.

    No tan ràpid! espera, escolta,
    petit colom d’ales lleugeres!
    Et vull encarregar quelcom
    per a la meva estimada!
    Li has de donar mil saluts,
    i encara cent més.

    Digues-li que hauria volat amb tu
    sobre muntanyes i rius,
    per demanar-li amb gosadia
    amb el salut, un bes;
    però la urgència del temps
    no ho ha permès.

    No esperis a que t’apressi,
    mandrós disc de la lluna!
    Ja saps el que t’he encarregat
    per a la meva estimada:
    furtivament, per la finestreta,
    saluda-la delicadament!

    Digues-li que m’hauria enfilat a tu
    per volar fins a ella,
    per demanar-li amb gosadia
    amb el salut, un bes;
    és culpa teva, impaciència,
    que no m’ho has permès.

  • (Lied, Op. 77/5, Dresden, abril 1850)