Herbstlied
Das Laub fällt von den Bäumen,
Das zarte Sommerlaub.
Das Leben mit seinem Träumen
Zerfällt in Asch’ und Staub.
Die Vöglein im Walde sangen,
Wie schweigt der Wald jetzt still!
Die Lieb’ ist fortgegangen,
Kein Vöglein singen will.
Die Liebe kehrt wohl wieder,
Im lieben künft’gem Jahr,
Und alles kehrt dann wieder,
Was jetzt verklungen war.
Du Winter sei willkommen,
Dein Kleid ist rein und neu,
Er hat den Schmuck genommen,
Den Schmuck bewahrt er treu!
Cançó de tardor
Les fulles cauen dels arbres,
les delicades fulles de l’estiu.
La vida amb els seus somnis
es desfà en cendres i pols.
Cantaven els ocellets en el bosc,
ara és silenciós i tranquil.
Se n’ha anat l’amor,
i cap ocellet no vol cantar.
L’amor tornarà un altre cop
en l’estimat any vinent,
i llavors tornarà tot
el que ara s’ha extingit.
Sigues benvingut, hivern,
el teu vestit és pur i nou.
Ell ha pres l’embelliment,
i el conservarà fidel.