Romanze vom Gänzebuben
(Auf dem Spanisch)
Helf’ mir Gott,
Wie fliegen die Gänse,
Helf’ mir Gott,
Wie fliegen sie all’!
Shüttete Cimocho
Seinem Orte nah,
Gänselein und Sorgen,
Eine böse Schaar!
Daß sie fort ihm gingen,
daß hatt’ er kein Arg,
Leute, die nichts wissen,
Führen lecicht sich an!
Baden in den Teichen
Ließ er allesammt,
Seine Augen giessen
Mehr dazu als halb.
Wie er schaut und sieht
Hin sie fliegen all’,
Sagt er ganz erschrocken
Über solchen Fall:
Helf’ mir Gott,
Wie fliegen die Gänse,
Helf’ mir Gott,
Wie fliegen sie all’!
Ach, ihr meine Schmerzen,
Fleigt nicht ihr einmal
Aus dem schweren Herzen
Ein für allemal?
Wie nur thut ihr Wunder
Noch mit meiner Qual,
Macht Unmöglichkeiten
Möglich mir zumal!
Falsche Bartolilla,
Freu’ dich jetzt einmal,
Giebst ja mir jetztunder
Nicht allein mehr Qual.
Und nun sieht er wieder,
Und er wieder sagt,
Weil er von der Erde
Nichts mehr sehen kann:
Helf’ mir Gott,
Wie fliegen die Gänse,
Helf’ mir Gott,
Wie fliegen sie all’!
Mein wild Mißgeschicke
Hängt euch Flügel an,
Aber meinem Glücke
Sind sie abgebrannt.
Ich geh’ fort, Bartola,
Denn du bist mir ja
Gleichfalls fortgegangen,
Einem Andern nach!
Immer macht mich bangen,
Was geseh’n ich hab’,
Aber daß ihr flöget,
Hab’ ich nicht gedacht.
Helf’ mir Gott,
Wie fliegen die Gänse,
Helf’ mir Gott,
Wie fliegen sie all’!
Romança del noi de les oques
(traduït de l’espanyol)
Que Déu m’ajudi,
com volen les oques,
que Déu m’ajudi,
estan totes volant!
Cimocho tenia cura
prop del seu poble
d’una mala combinació
d’oquetes i penes!
Que anessin davant seu
no li costava gaire,
la gent que no sap res
es deixa guiar fàcilment!
Deixava que totes juntes
es banyessin en l’estany,
i només les vigilava
amb els ulls mig oberts.
Quan obre els ulls
i les veu a totes volant,
diu molt estranyat
d’una cosa semblant:
Que Déu m’ajudi,
com volen les oques,
que Déu m’ajudi,
estan totes volant!
Ai, les meves penes,
no volareu també vosaltres
un dia per sempre més
del meu cor angoixat?
Igual que ara feu miracles
pel meu turment,
feu possible l’impossible
especialment per a mi!
Falsa Bartolilla,
alegra’t per una vegada,
car només em dónes
més i més turments.
I si et torna a veure
et tornarà a explicar
perquè no pot mirar
a res més en la terra.
Que Déu m’ajudi,
com volen les oques,
que Déu m’ajudi,
estan totes volant!
Pengeu en les vostres ales
la meva gran desgràcia,
car la meva felicitat
està ja ben cremada!
Me’n vaig lluny, Bartola,
car tu també
te n’has anat,
amb un altre!
Sempre tinc por
de tot el que veig,
però mai no hauria pensat
que poguéssiu volar.
Que Déu m’ajudi,
com volen les oques,
que Déu m’ajudi,
estan totes volant!