4. Da liegt der Feinde gestreckte Schar
Da liegt der Feinde gestreckte Schar,
Sie liegt in ihrem blutroten Blut.
Wie haut er so scharf, wie hat er so gut,
Der flinke Husar!
Da liegen sie, ha! so bleich und rot,
Es zittern und wanken noch, husch! husch!
Ohre Seelen auf seinem Federbusch;
Da liegen sie tot.
Und weiter ruft der Trompetenruf,
Er wischt an die Mähne sein nasses Schwert,
Und weiter springt sein lustiges Pferd
Mit rotem Huf.
4. Allà jeuen les vençudes tropes enemigues
Allà jeuen les vençudes tropes enemigues,
jeuen amarades de sang vermella.
Què bé i què incisiu brandava l’arma
l’hàbil hússar!
Allà jeuen, ai, pàl·lids i vermells!
Encara tremolen i vacil·len, zas, zas!,
les seves ànimes entre els seus plomalls!
Allà jeuen morts.
I quan sent la crida de la trompeta,
eixuga en la crinera la seva espasa xopa,
i torna a muntar el seu alegre cavall
amb els cascos ensangonats.