Zum Schluß
Hier in diesen Erdbeklommnen
Lüften, wo die Wehmut taut,
Hab ich dir den unvollkommnen
Kranz geflochten, Schwester, Braut!
Wenn uns, droben aufgenommen,
Gottes Sohn entgegenschaut,
Wird die Liebe den vollkommnen
Kranz uns flechten, Schwester, Braut!
Per acabar
Ací, en aquests aires tan sufocants
de la terra, on regna la melangia,
t’he fet aquesta corona imperfecta,
germana, estimada!
Quan nosaltres, rebuts allà dalt,
contemplem el Fill de Déu,
l’amor ens donarà la corona perfecta,
germana, estimada!